ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΩΝ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΩΝ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Αναφέρομαι φυσικά στο δικό μου ταξίδι και στις λίγες γραμμές που κάποιοι από εσάς θα διαβάσετε.
Η κλασική μουσική, ταξινομείται σε τέσσερις περιόδους.
Πρόκειται για την περίοδο του μπαρόκ, την κλασική περίοδο την ρομαντική περίοδο και αυτήν της σύγχρονης εποχής.
Στο δικό μου μουσικό ταξίδι υπάρχουν κάποιοι συνθέτες που ξεχώρισαν και τους οποίους προτίθεμαι να αναφέρω.
Από την περίοδο του μπαρόκ, που ομολογουμένως δεν με εντυπωσιάζει ιδιαίτερα, αυτούς που ξεχώρισα είναι οι, γερμανικής καταγωγής, Μπαχ και Χαίντελ και ο ιταλικής καταγωγής Βιβάλντι.
Από τον Χαίντελ αξίζει να ακούσετε τον Μεσσία https://www.youtube.com/watch?v=3cKLQWXrknE και από τον Βιβάλντι τις τέσσερες εποχέςhttp://www.youtube.com/watch?v=GRxofEmo3HA .
Από την κλασσική περίοδο δυο Αυστριακοί, ο Μότσαρτ και ο Χάυντν και ο Γερμανός, γνωστός σε όλους, Μπετόβεν είναι αυτοί που μου τράβηξαν περισσότερο την προσοχή.
Από τον Χάυντν, αριστούργημα θεωρώ την δημιουργίαhttps://www.youtube.com/watch?v=daK25NR3WrQ . Από τον Μότσαρτ είναι πολλά που μπορεί να θεωρηθούν υπέροχα κομμάτια. Ενδεικτικά αναφέρω την μικρή νυχτερινή μουσική https://www.youtube.com/watch?v=FVTXlRxVdEY και το ρέκβιεμhttps://www.youtube.com/watch?v=sPlhKP0nZII . Από τον Μπετόβεν όλες οι συμφωνίες του είναι λίγο πολύ γνωστές. Ας αναφέρω ενδεικτικά το per elisahttps://www.youtube.com/watch?v=bL_CJKq9rIw. Ο τίτλος και το στυλ του ακούσματος ομολογεί το τι σήμαινε η Elisa για τον Μπετόβεν.
Από την Ρομαντική περίοδο ξεχωρίζω τον Πολωνό Σοπέν για τα υπέροχα κομμάτια σε πιάνο τον έξοχο Ούγγρο Λιστ για την συνθεσή του << ο Χριστός>> και γενικότερα για την δεξιοτεχνία του στο πιάνο https://www.youtube.com/watch?v=hAYNeWKj_Hc. Θέλει λίγο υπομονή,αλλά νομίζω πως αξίζει τον κόπο.
Όλοι βέβαια θα ξέρετε τον Ρώσο Τσαικόφσκι και το πιο γνωστό του κομμάτι την λίμνη των κύκνων https://www.youtube.com/watch?v=9rJoB7y6Ncs .
Επίσης όλοι θα έχετε ακούσει το εμβατήριο που παίζεται στους γάμους, πιθανόν όμως να μην γνωρίζετε ότι αυτή η σύνθεση είναι το όνειρο της θερινής νυχτός του, Γερμανικής Καταγωγής, Μέντελσον https://www.youtube.com/watch?v=4tDYMayp6Dk .
Γνωστός από αυτή την περίοδο, βέβαια, είναι και ο Γαλλικής καταγωγής Μπιζέ και ξεχωρίζω την σύνθεσή του <<Carmen>> https://www.youtube.com/watch?v=djsuP0uta7s .
Για τον ευρέως γνωστό Αυστριακό Γιόχαν Στράους και το ξεχωριστό κομμάτι του, μπλε δούναβης δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσειςhttps://www.youtube.com/watch?v=FC2ms7NB_es .
Λιγότερο γνωστός ο Ντβόρζακ με την συμφωνία του για τον νέο κόσμοhttps://www.youtube.com/watch?v=WuqyfEyNXQo που στο σύνδεσμο αυτό θα έχετε την τύχη να το ακούσετε υπό την διεύθυνση του εξαίσιου Herbert von Karayan. Αν θέλετε να ακούσετε τις συμφωνίες του Μπετόβεν προτιμείστε την δική του εκτέλεση.
Σίγουρα μεγάλα ονόματα της εποχής είναι και οι Ιταλοί συνθέτες Βέρντι και Πουτσίνι. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να μεταφέρω προσωπική εμπειρία γιατί παραδόξως δεν ασχολήθηκα.
Ο Νορβηγός συνθέτης Grieg ξεχωρίζει με τις συνθέσεις του Peer gynt suite no1https://www.youtube.com/watch?v=dyM2AnA96yE και το in the hall of the mountain King https://www.youtube.com/watch?v=xrIYT-MrVaI .
Αφήνω τελευταίο σε αυτή την περιόδο έναν από τους πιο σημαντικούς, για εμένα συνθέτες, και εννοώ το Βάγκνερ.
Parsifal, ο Αρθουριανός ιππότης. Ένα έργο πολεμικό που αποπνέει στο άκουσμα του μια μεγάλη δύναμη.
Σας το προτείνω να το ακούσετε σε μεσαία ένταση λόγω των διακυμάνσεων που θυμίζουν τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που εμφανίζονται σε κάθε μεγάλο αγώνα.https://www.youtube.com/watch?v=vaANPNrAtpA . Loengrin σε ανάλογο στυλ
https://www.youtube.com/watch?v=s88P4Tcp6qg . Τριστάνος και Ιζόλδη (είχα την τύχη να το παρακολουθήσω στο Μέγαρο Μουσικής και σε καλύτερη θέση από αυτή που πλήρωσα αφού οι μισοί έφυγαν στο πρώτο 2-ωρο)https://www.youtube.com/watch?v=L44Ml8K_mDg . To δαχτυλίδi των Νιμπελούγκενhttps://www.youtube.com/watch?v=-HujjNQPv2U . Ισως η ιστορία θυμίζει κάτι από τον άρχοντα των δαχτυλιδιών.
Στην περίοδο της μουσικής του 20-0υ αιώνα θα μπορούσε να αναφερθεί ο Ρώσος Rimsky Korsakov με το scheherazade https://www.youtube.com/watch?v=2mV3VWW3THc .
Γνωστοί είναι και οι Ελληνικής καταγωγής Σκαλκώτας και Καλομοίρης.
Θα ήταν παράλειψη να ξεχάσουμε τον Ραβέλ με το bolerohttps://www.youtube.com/watch?v=AmEJLoawItU .
Ενώ σε αυτή την περίοδο ξεχωρίζει και ο webber με το γνωστό phantom of the operahttps://www.youtube.com/watch?v=pgz6PnHkmpY .
Επιλέγω όπως είναι φυσικό τον Holst με την συνθεσή του οι πλανήτεςhttps://www.youtube.com/watch?v=83J68Y7Z1nk για να κλείσω αυτό το σύντομο ταξίδι στο χώρο της μουσικής. Και λέω πως είναι φυσικό, διότι όπως θα έχετε καταλάβει από όσα κατά καιρούς γράφω, μια μουσική σύνθεση με αυτό τον τίτλο θα με εντυπωσίαζε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Ελπίζω η φίλη μου η Δέσποινα από την Ζάκυνθο να το δει πιο χαλαρά από την προηγούμενη δημοσίευση.
Ενώ ερώτημα, προς τους ειδικούς της μουσικής, παραμένει αν και ο Καρβέλας με την όπερα Δαίμονες (πολύ καλή δουλειά και ζημιογόνα για το ζεύγος από ότι έμαθα )https://www.youtube.com/watch?v=aHdGL1UZnCM θα μπορούσε να συμπεριληφθεί ??? κάπου εδώ.
Σας εύχομαι καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα. Όσοι θέλετε να πειραματιστείτε στην κλασική μουσική μπορείτε την Μεγάλη Παρασκευή να ακούσετε το Ρέκβιεμ και την Τρίτη Συμφωνία του Μπετόβεν ίσως και τον Parsifal. Το Πάσχα την Δημιουργία του Haydn.

Συμπαντική σκέψη και λογική. Υπάρχει?

Συμπαντική σκέψη και λογική. Υπάρχει?

O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο.
Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Μπορεί να είναι σωστό μπορεί και λάθος αλλά ο συλλογισμός που οδηγεί σε μια τέτοια υπόθεση είναι σίγουρα λάθος.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Θα απάνταγα πως είναι αρκετά πιθανό αλλά η λογική σκέψη που οδηγεί σε αυτή την μορφή πρόβλεψης έχει ακόμη κάποια κενά.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Επίσης, έχει την ιδιοτροπία να μην δανείζει ποτέ το αυτοκινητό του σε κανένα. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος. Ούτε το ένα ούτε το άλλο ακόμη. Απλά Λογικό.
Παρόλα αυτά, όπως έστριψε το αυτοκίνητο, είδα να το οδηγεί κάποιος άλλος. Παράδοξο ή παράλογο?
Ρώτησα και έμαθα πως ο Διονύσης είχε πάθει έμφραγμα και ένας φίλος του που ήταν κοντά, τον μετέφερε με το αυτοκίνητο στο Νοσοκομείο. Άρα παράδοξο.
Λογική είναι η επιστήμη που σαν αντικείμενο μελέτης έχει την ορθή νόηση (τους νόμους των νοητικών διαδικασιών, τις αρχές εγκυρότητας των επιχειρημάτων, τις μεθόδους εξαγωγής συμπερασμάτων κ.λ.π
Ενώ σκέψη είναι η διαδικασία επεξεργασίας στο μυαλό μας διαφόρων δεδομένων. Η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να εμπεριέχει διαφορετικές λογικές ανάλογα με τον σκεφτόμενο.
Η λογική πολλές φορές στηρίζεται στην παρατήρηση και μπορεί να προσφέρει κάποια μορφή προβλεπτικότητας. Πχ παρατηρώ πως ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί μια συγκεκριμένη ώρα ανάλογα με την ημέρα του έτους και επίσης δύει μια συγκεκριμένη ώρα.
Η λογική σαν απόρροια αυτής της επανάληψης ορίζει ότι και αύριο θα γίνει το ίδιο (τουλάχιστον με μεγάλη πιθανότητα).
Η λογική που στηρίζεται όμως στην γνώση που προκύπτει από την επιστημονική προσέγγιση αυτής της παρατήρησης πάει πιο πέρα και είναι πιο ασφαλής. Παρέχει πιο αξιόπιστη προβλεπτικότητα και μπορεί να προβλέψει ή και να εξηγήσει τις αποκλίσεις από το καθιερωμένο.
Οι αποκλίσεις από το καθιερωμένο, ανάλογα με την πρόοδο της επιστήμης σχετικά με το αντικείμενο μελέτης, είναι εφικτό κάποιες φορές να προβλεφτούν. Ένα παράδειγμα στην σημερινή εποχή αποτελεί η έκλειψη του ήλιου. Το ίδιο φαινόμενο σε παλιότερες εποχές αποτελούσε κάτι παράλογο, και σε πολλούς πολιτισμούς θεωρούνταν σαν θαύμα ή οργή των Θεών. Το θαύμα ταυτίζεται με κάτι εκτός της λογικής, κάτι που καταρρίπτει, τους μέχρι της εποχής της εκτίμησης του, τους γνωστούς νόμους της φύσης. Σε κάποια μεταγενέστερη εποχή υπήρξε η δυνατότητα να διαπιστωθεί επιστημονικά γιατί ο ήλιος κρύβεται όταν γίνεται έκλειψη και τότε το παράλογο έγινε παράδοξο.
Για να μετατραπεί το παράλογο σε παράδοξο χρειάζεται μια πρώτη, λογική-επιστημονική, διαδικασία η οποία θα λύσει το αρχικό μυστήριο.
Μετά την διαδικασία αυτή, το παράλογο μετατρέπεται σε λογικό λαμβάνοντας στις πιθανότητες εμφανισής του την στατιστική τιμή που του ταιριάζει και που συνήθως είναι χαμηλή, ενώ η επιστήμη μπορεί κάποιες φορές να προβλέψει και το χρονικό διάστημα ή και τις συνθήκες εμφανισής του.
Παρόλα αυτά, όταν αναφερόμαστε στην έννοια της λογικής ή και του παραλόγου, συνήθως, συνειρμικά, σκεφτόμαστε το ανθρώπινο ον, καθώς έχουμε μια απροσδιόριστη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι ο πιο λαμπρός πρεσβευτής της σκέψης και της λογικής. Είναι όμως σωστός ο συνειρμός αυτός? Αν ανατρέξουμε στην ιστορία της ανθρωπότητας θα διαπιστώσουμε πως μεγάλοι πολιτισμοί στηρίχθηκαν άκμασαν ή και καταστράφηκαν εξαιτίας ή και με αφορμή ενός φιλοσοφικού συστήματος που πέρα από τις φιλοσοφικές του ιδιομορφίες και ιδέες, τις προσαρμοσμένες με τις εκάστοτε ανάγκες, εμπλουτίζονταν από παράλογα συστατικά στηριζόμενα σε αναφερόμενες παρατηρήσεις ή σε διαμορφούμενες από την ομάδα δημιουργών πεποιθήσεις( πχ. ο πολιτισμός των Μάγια είχε την πεποίθηση ότι οι ανθρωποθυσίες εξευμενίζουν τους Θεούς).
Και εδώ, στην ανθρώπινη ιστορία δημιουργείται ένα ακόμη παράδοξο. Δηλαδή, ότι υπάρχει μια λογική του παραλόγου που ίσως την καταλαβαίνουν λίγοι. Για να γίνει κατανοητό τι θέλω να πω, αναφέρω σύγχρονες απόψεις μελετητών που εκτιμούν πως η αιτία της καταστροφής του πολιτισμού των Μάγια ήταν μια πολέμαρχος γυναίκα η οποία κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη εξουσία εκτοπίζοντας τους τότε Βασιλείς και εκπροσώπους των Θεών. Η πράξη της αυτή, χωρίς και η ίδια να το γνωρίζει ή να μπορεί να το προβλέψει και στα πλαίσια της αποτελεσματικής αμφισβήτησης της κοσμοθεωρίας που δομούσε τον πολιτισμό των Μάγια, οδήγησε μεταγενέστερα της εποχής της, στην δημιουργία πολεμάρχων με συνέπεια ένα ατέλειωτο εμφύλιο και με τάση ανεξαρτητοποίησης διαφόρων πόλεων της αυτοκρατορίας.
Επομένως η αρχική πίστη των Μάγια με τα καλά και τα κακά της στοιχεία, με τους παραλογισμούς της και όλες τις ιδιομορφίες που προέκυψαν αυτόματα σαν μια ανάγκη ή συνειδητά στο παρελθόν από μια ομάδα που ίσως ήθελε να καρπωθεί καλύτερη ποιότητα ζωής και έλεγχο της μάζας, είχε μια λογική όσον αφορά την χρησιμότητα της για την ακμή του πολιτισμού αυτού.
Βέβαια, η λογική αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί στην αρχαία Ελλάδα που η μόρφωση και η παιδεία ήταν σε υψηλά επίπεδα.
Επιπλέον, και μετά από αυτή την παρένθεση που έγινε και σαν συνέχεια στην αμφισβήτηση της συνειρμικής διαδικασίας που είδη αναφέρθηκε, έρχεται να προστεθεί το επιχείρημα ότι η λογική και η σκέψη δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των ανθρώπων. Και τα ζώα έχουν μια ενστικτώδη, ας την ονομάσουμε, λογική που σχετίζεται με την επιβίωση τους, την προστασία των μικρών της οικογένειας κ.ο.κ
Θα ήταν παράληψη να μην αναφέρουμε πως και οι υπολογιστές έχουν την δυνατότητα σκέψης και εκτέλεσης λογικών διαδικασιών.
Παρόλα αυτά πολλά ερωτήματα μένουν αναπάντητα.
Όσον αφορά τους υπολογιστές, η σωματιδιακή φύση της σκέψης τους, και της εκτέλεσης των λογικών διαδικασιών είναι γνωστή και ταυτίζεται με τα ηλεκτρόνια και τους τρόπους που αυτά οδηγούνται μέσα από διάφορα κυκλώματα.
Ποσό γνωστή είναι όμως η μικροσωματιδιακή φύση της σκέψης στα έμβια όντα?
Στηρίζεται, άρα, αυτή στα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια της ύλης και αν ναι, μήπως αφού αυτά είναι διάσπαρτα σε όλο το σύμπαν, αλληλεπιδρά μεταξύ τους με δυσδιάκριτα αποτελέσματα ?
Μήπως, αν το σενάριο αυτό ισχύει, το σύμπαν θα μπορούσε να θεωρηθεί πως έχει μια σκέψη και μια λογική από μόνο του, ασύλληπτη σε εμάς, αφού τα ίδια σωματίδια, που βρίσκονται σε πληθώρα σε όλη την δημιουργία, εκτός από την ύλη, αποτελούν την σωματιδιακή φύση της σκέψης και της λογικής (όπως υποθετικά έχουμε δεχθεί)?
Σύγχρονες προσεγγίσεις δέχονται πως η σκέψη οφείλεται στην ανταλλαγή ηλεκτροχημικών ερεθισμάτων μεταξύ κάποιων νευρώνων. Αν πράγματι είναι έτσι, τότε το αναφερόμενο μέχρι στιγμής σενάριο είναι αρκετά πιθανό.
Επειδή όμως αυτό, αν και πιο πιθανό, δεν είναι απολύτως σίγουρο θα πρέπει να διερωτηθούμε αν η φύση της σκέψης των έμβιων όντων δεν στηρίζεται στην γνωστή και ευρέως διαδεδομένη φύση της δημιουργίας της ύλης και των πεδίων.
Κατ’ επέκταση μήπως υπάρχει κάποιο σωματίδιο άγνωστο που η ανεύρεση του και η υπαρξή του απαιτεί την ύπαρξη έμβιου όντως. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε σκεψιόνιο κατά αντιστοιχία με το άγνωστο μέχρι στιγμής σωματίδιο που υποθέτουμε πως υπάρχει και που ευθύνεται για την βαρύτητα και ονομάζεται βαρυτόνιο και που η προυπόθεση της εκδηλωσής του απαιτεί την ύπαρξη ύλης. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα υπάρχει, άραγε, αλληλεπίδραση μεταξύ αυτού του σωματιδίου με τα άλλα σωματίδια και θα υπακούει στους νόμους της σύγχρονης φυσικής? Είναι γνωστό ότι προκειμένου να εναρμονισθεί η κβαντική φυσική με τους νόμους που διέπουν την βαρύτητα και αντίστροφα, η επιστημονική επιλογή ήταν η ανάπτυξη μιας πολύ περίπλοκης θεωρίας και εννοώ την θεωρία των χορδών και των υπερχορδών.
Αν ισχύει η δεύτερη υπόθεση που κάναμε δημιουργούνται και άλλα ερωτήματα.
Θα πρόκειται για είναι ένα άυλο σωματίδιο? Και αν ναι, θα υπάρχει κάποιο σωματίδιο που θα μπορούσε να δώσει ύλη, όπως το μποζόνιο του higgs έδωσε ύλη στα γνωστά σωματίδια? Θα ανήκει στην κατηγορία των φερμιονίων που είναι βασικά συστατικά της δημιουργίας της ύλης ή των μποζονίων που είναι φορείς δυνάμεων?
Δεν γνωρίζω πόσο σοβαρά είναι τα ερωτήματα αυτά που θέτω ούτε κατά πόσο ένας σοβαρός επιστήμονας θα μπορούσε να απαντήσει άμεσα κλείνοντας το θέμα.
Αν όμως έχουν κάποια θεωρητική βάση, τότε η επιστήμη έχει καθυστερήσει να ανοίξει αυτό το πεδίο το οποίο εκτιμώ πως είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά θα μπορούσε να δώσει μελλοντικά απαντήσεις για ένα σύμπαν σκεφτόμενο και με κάποια λογική, είτε εννοούμενη με την δομή ενός συμπαντικού υπολογιστή είτε με την μορφή ενός έμβιου όντος.
Η κατανόηση της σκέψης και της λογικής , αν υπάρχει, του σύμπαντος που ζούμε θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει την θέση του ανθρώπου εντός αυτού και τον σκοπό της υπαρξής του καθώς και να δώσει απαντήσεις για το μέλλον του σύμπαντος και των πολιτισμών του.


Δεν διάβασα HEGEL, όπως ήδη έχω δηλώσει πως σκεφτόμουν να κάνω, τελικά και γι αυτό βγήκε κάτι lite. Η αλήθεια είναι πως εδώ και λίγα χρόνια υπάρχουν κάποιες δειλές και σε πρωτόγονο στάδιο ερευνητικές προσπάθειες που προσεγγίζουν ως ένα βαθμό τα θέματα της συζήτησης μας. Το γνωστικό πεδίο απαιτεί την συνεργασία της Νευροφυσιολογίας με την σύγχρονη φυσική. Δεν ξέρω για τους φυσικούς τι ισχύει αλλά για τους γιατρούς δεν είμαι σίγουρος αν αποτελούν την καλύτερη ομάδα για συνεργασίες.

Η ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑhttp://www.physics.ntua.gr/POPPHYS/articles/elpart.html

ΔΙΑΦΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΟΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ

Προφανώς, ο σκοπός της αναφοράς μου σε αυτά τα δύο θέματα δεν είναι να μάθουμε να λύνουμε διαφορικές εξισώσεις ούτε η σε βάθος μελέτη αυτών που άλλωστε δεν κατέχω.
Παρόλα αυτά θεωρώ υποχρέωση μου σε όσους έχετε διαβάσει τα προηγούμενα θέματά μου και ακόμη περισσότερο σε όσους έχετε δηλώσει ότι σας αρέσουν να κάνω μια σύντομη αναφορά στις μεθόδους, που αν και στηρίχτηκαν και στηρίζονται σε πεποιθήσεις ίσως και σε διαισθητικές ικανότητες αυτών που τις εφάρμοζαν και τις εφαρμόζουν, οδήγησαν στην περιθωριοποίηση των πεποιθήσεων και των πιστεύω και άνοιξαν το πεδίο της επιστημονικής προσέγγισης σε μεγάλα θέματα της σύγχρονης φυσικής και όχι μόνο.
Λογισμός είναι η μελέτη των αλλαγών και διαφορικός λογισμός είναι ο λογισμός που μελετά τα ποσοστά των αλλαγών.
Για παράδειγμα η αλλαγή στην θέση ενός σώματος ή σωματιδίου που κινείται με σταθερή ταχύτητα πιθανό δεν αποτελεί ένα μεγάλο πρόβλημα φυσικής (αν η απόσταση που θα διανύσει δεν είναι τεράστια). Τι γίνεται όμως αν το σώμα αυτό επιταχύνει επιβραδύνει και ξανά επιταχύνει? Πως θα μπορούσαμε να προβλέψουμε την θέση και την ταχύτητα του σε ένα συγκεκριμένο χρόνο t από την έναρξη της κινησής του?
Για την δημιουργία μιας τέτοιας συνάρτησης θα πρέπει να μελετηθεί η κίνηση του σώματος αυτού τμηματικά. Δηλαδή θα πρέπει να χωρίσουμε την κινησή του σε διαστήματα και προφανώς η πολυπλοκότητα αυξάνει.
Ο λογισμός έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα, και μεταξύ άλλων αναφέρεται εδώ το όνομα του Αρχιμήδη. Αυτός όμως που πραγματικά έδωσε μεγάλη ώθηση, αμφίδρομα, στον διαφορικό λογισμό και στην ερευνά του περί κινήσεως ουρανίων σωμάτων ήταν ο Ισαάκ Νεύτωνας.
Ο διαφορικός λογισμός μεθοδολογικά χρησιμοποιεί την παράγωγο μιας συνάρτησης που με την σειρά της κωδικοποιεί τον τρόπο που συμπεριφέρεται αυτή η συνάρτηση κοντά σε ένα σημείο ορισμού του συνόλου που ισχύει η συνάρτηση.
<< Για παράδειγμα, εάν η f είναι μία συνάρτηση που δέχετε χρόνο ως είσοδο και δίνει την θέση της μπάλας τη στιγμή εκείνη ως παράγωγο, τότε η παράγωγος της f είναι το πώς η θέση της μεταβάλλεται στον χρόνο, δηλαδή, είναι η ταχύτητα της μπάλας.>>(από wikipedia)
Ο απειροστικός λογισμός, επιπλέον, μπορεί να ασχοληθεί με πολύ μικρές ποσότητες, αντικείμενα ή αριθμούς, και βοηθάει με την συμπεριφορά των συναρτήσεων σε αυτό το επίπεδο, στην εξήγηση των συμπεριφορών στον κόσμο των απειροελαχίστων.
Να γιατί η σύγχρονη κβαντική φυσική, η θεωρία των χορδών και υπερχορδών στηρίχθηκαν στα μαθηματικά των διαφορικών εξισώσεων και του απειροστικού λογισμού με πολλές φορές παράδοξα αποτελέσματα όπως η προκύπτουσα ύλη με με μάζα m ίση με την τετραγωνική ρίζα της αρνητικής m ή το ονομαζόμενο ταχυόνιο που αν θυμάμαι καλά ήταν ο φόβος και ο τρόμος στην γνωστή τηλεοπτική σειρά star trek.
Σε ενα πεδίο που, ίσως, θα μπορούσε να προσφέρει ο διαφορικός λογισμός είναι και αυτό της τεχνητής νοημοσύνης.
Διαφορικές εξισώσεις θα μπορούσαν να παίρνουν σαν σταθερά, τιμές από καλώς ορισμένα σύνολα εξωτερικών συνθηκών και σαν μεταβλητή, συμπεριφορές από καλώς ορισμένα σύνολα συμπεριφορών. Τα καλώς ορισμένα σύνολα των συμπεριφορών θα αντιστοιχούν σε διάφορα ήδη προσωπικοτήτων και τα καλώς ορισμένα σύνολα εξωτερικών συνθηκών, σε πολιτισμικές, καθημερινές, απρόσμενες και ακραίες παρεκκλίσεις εξωτερικών συνθηκών.
Οι διαφορικές εξίσωσεις αυτού του είδους φαντάζομαι ότι θα είναι εξαιρετικά πολύπλοκες όσον αφορά την φύση τους όσο και την κωδικοποίηση- μοντελοποίηση των συνόλων τα οποία θα συσχετίζουν.
Παρόλα αυτά είναι γνωστό πως υπάρχουν ερευνητικά κέντρα που ασχολούνται με το θέμα αυτό και με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Αν πράγματι η εξέλιξη στο μέλλον αποδείξει πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε για το πόσο ελεύθερο και αυθόρμητο ον είναι ο άνθρωπος, εφόσον διαμορφωθεί σε αυτόν η προσωπικότητα του.
Συγχρόνως, θα υπάρξουν πολλαπλά ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν σχετικά με τις διαφορές της ανθρώπινης από την τεχνητή νοημοσύνη