Συμπαντική σκέψη και λογική. Υπάρχει?
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο.
Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Μπορεί να είναι σωστό μπορεί και λάθος αλλά ο συλλογισμός που οδηγεί σε μια τέτοια υπόθεση είναι σίγουρα λάθος.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Θα απάνταγα πως είναι αρκετά πιθανό αλλά η λογική σκέψη που οδηγεί σε αυτή την μορφή πρόβλεψης έχει ακόμη κάποια κενά.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Επίσης, έχει την ιδιοτροπία να μην δανείζει ποτέ το αυτοκινητό του σε κανένα. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος. Ούτε το ένα ούτε το άλλο ακόμη. Απλά Λογικό.
Παρόλα αυτά, όπως έστριψε το αυτοκίνητο, είδα να το οδηγεί κάποιος άλλος. Παράδοξο ή παράλογο?
Ρώτησα και έμαθα πως ο Διονύσης είχε πάθει έμφραγμα και ένας φίλος του που ήταν κοντά, τον μετέφερε με το αυτοκίνητο στο Νοσοκομείο. Άρα παράδοξο.
Λογική είναι η επιστήμη που σαν αντικείμενο μελέτης έχει την ορθή νόηση (τους νόμους των νοητικών διαδικασιών, τις αρχές εγκυρότητας των επιχειρημάτων, τις μεθόδους εξαγωγής συμπερασμάτων κ.λ.π
Ενώ σκέψη είναι η διαδικασία επεξεργασίας στο μυαλό μας διαφόρων δεδομένων. Η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να εμπεριέχει διαφορετικές λογικές ανάλογα με τον σκεφτόμενο.
Η λογική πολλές φορές στηρίζεται στην παρατήρηση και μπορεί να προσφέρει κάποια μορφή προβλεπτικότητας. Πχ παρατηρώ πως ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί μια συγκεκριμένη ώρα ανάλογα με την ημέρα του έτους και επίσης δύει μια συγκεκριμένη ώρα.
Η λογική σαν απόρροια αυτής της επανάληψης ορίζει ότι και αύριο θα γίνει το ίδιο (τουλάχιστον με μεγάλη πιθανότητα).
Η λογική που στηρίζεται όμως στην γνώση που προκύπτει από την επιστημονική προσέγγιση αυτής της παρατήρησης πάει πιο πέρα και είναι πιο ασφαλής. Παρέχει πιο αξιόπιστη προβλεπτικότητα και μπορεί να προβλέψει ή και να εξηγήσει τις αποκλίσεις από το καθιερωμένο.
Οι αποκλίσεις από το καθιερωμένο, ανάλογα με την πρόοδο της επιστήμης σχετικά με το αντικείμενο μελέτης, είναι εφικτό κάποιες φορές να προβλεφτούν. Ένα παράδειγμα στην σημερινή εποχή αποτελεί η έκλειψη του ήλιου. Το ίδιο φαινόμενο σε παλιότερες εποχές αποτελούσε κάτι παράλογο, και σε πολλούς πολιτισμούς θεωρούνταν σαν θαύμα ή οργή των Θεών. Το θαύμα ταυτίζεται με κάτι εκτός της λογικής, κάτι που καταρρίπτει, τους μέχρι της εποχής της εκτίμησης του, τους γνωστούς νόμους της φύσης. Σε κάποια μεταγενέστερη εποχή υπήρξε η δυνατότητα να διαπιστωθεί επιστημονικά γιατί ο ήλιος κρύβεται όταν γίνεται έκλειψη και τότε το παράλογο έγινε παράδοξο.
Για να μετατραπεί το παράλογο σε παράδοξο χρειάζεται μια πρώτη, λογική-επιστημονική, διαδικασία η οποία θα λύσει το αρχικό μυστήριο.
Μετά την διαδικασία αυτή, το παράλογο μετατρέπεται σε λογικό λαμβάνοντας στις πιθανότητες εμφανισής του την στατιστική τιμή που του ταιριάζει και που συνήθως είναι χαμηλή, ενώ η επιστήμη μπορεί κάποιες φορές να προβλέψει και το χρονικό διάστημα ή και τις συνθήκες εμφανισής του.
Παρόλα αυτά, όταν αναφερόμαστε στην έννοια της λογικής ή και του παραλόγου, συνήθως, συνειρμικά, σκεφτόμαστε το ανθρώπινο ον, καθώς έχουμε μια απροσδιόριστη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι ο πιο λαμπρός πρεσβευτής της σκέψης και της λογικής. Είναι όμως σωστός ο συνειρμός αυτός? Αν ανατρέξουμε στην ιστορία της ανθρωπότητας θα διαπιστώσουμε πως μεγάλοι πολιτισμοί στηρίχθηκαν άκμασαν ή και καταστράφηκαν εξαιτίας ή και με αφορμή ενός φιλοσοφικού συστήματος που πέρα από τις φιλοσοφικές του ιδιομορφίες και ιδέες, τις προσαρμοσμένες με τις εκάστοτε ανάγκες, εμπλουτίζονταν από παράλογα συστατικά στηριζόμενα σε αναφερόμενες παρατηρήσεις ή σε διαμορφούμενες από την ομάδα δημιουργών πεποιθήσεις( πχ. ο πολιτισμός των Μάγια είχε την πεποίθηση ότι οι ανθρωποθυσίες εξευμενίζουν τους Θεούς).
Και εδώ, στην ανθρώπινη ιστορία δημιουργείται ένα ακόμη παράδοξο. Δηλαδή, ότι υπάρχει μια λογική του παραλόγου που ίσως την καταλαβαίνουν λίγοι. Για να γίνει κατανοητό τι θέλω να πω, αναφέρω σύγχρονες απόψεις μελετητών που εκτιμούν πως η αιτία της καταστροφής του πολιτισμού των Μάγια ήταν μια πολέμαρχος γυναίκα η οποία κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη εξουσία εκτοπίζοντας τους τότε Βασιλείς και εκπροσώπους των Θεών. Η πράξη της αυτή, χωρίς και η ίδια να το γνωρίζει ή να μπορεί να το προβλέψει και στα πλαίσια της αποτελεσματικής αμφισβήτησης της κοσμοθεωρίας που δομούσε τον πολιτισμό των Μάγια, οδήγησε μεταγενέστερα της εποχής της, στην δημιουργία πολεμάρχων με συνέπεια ένα ατέλειωτο εμφύλιο και με τάση ανεξαρτητοποίησης διαφόρων πόλεων της αυτοκρατορίας.
Επομένως η αρχική πίστη των Μάγια με τα καλά και τα κακά της στοιχεία, με τους παραλογισμούς της και όλες τις ιδιομορφίες που προέκυψαν αυτόματα σαν μια ανάγκη ή συνειδητά στο παρελθόν από μια ομάδα που ίσως ήθελε να καρπωθεί καλύτερη ποιότητα ζωής και έλεγχο της μάζας, είχε μια λογική όσον αφορά την χρησιμότητα της για την ακμή του πολιτισμού αυτού.
Βέβαια, η λογική αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί στην αρχαία Ελλάδα που η μόρφωση και η παιδεία ήταν σε υψηλά επίπεδα.
Επιπλέον, και μετά από αυτή την παρένθεση που έγινε και σαν συνέχεια στην αμφισβήτηση της συνειρμικής διαδικασίας που είδη αναφέρθηκε, έρχεται να προστεθεί το επιχείρημα ότι η λογική και η σκέψη δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των ανθρώπων. Και τα ζώα έχουν μια ενστικτώδη, ας την ονομάσουμε, λογική που σχετίζεται με την επιβίωση τους, την προστασία των μικρών της οικογένειας κ.ο.κ
Θα ήταν παράληψη να μην αναφέρουμε πως και οι υπολογιστές έχουν την δυνατότητα σκέψης και εκτέλεσης λογικών διαδικασιών.
Παρόλα αυτά πολλά ερωτήματα μένουν αναπάντητα.
Όσον αφορά τους υπολογιστές, η σωματιδιακή φύση της σκέψης τους, και της εκτέλεσης των λογικών διαδικασιών είναι γνωστή και ταυτίζεται με τα ηλεκτρόνια και τους τρόπους που αυτά οδηγούνται μέσα από διάφορα κυκλώματα.
Ποσό γνωστή είναι όμως η μικροσωματιδιακή φύση της σκέψης στα έμβια όντα?
Στηρίζεται, άρα, αυτή στα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια της ύλης και αν ναι, μήπως αφού αυτά είναι διάσπαρτα σε όλο το σύμπαν, αλληλεπιδρά μεταξύ τους με δυσδιάκριτα αποτελέσματα ?
Μήπως, αν το σενάριο αυτό ισχύει, το σύμπαν θα μπορούσε να θεωρηθεί πως έχει μια σκέψη και μια λογική από μόνο του, ασύλληπτη σε εμάς, αφού τα ίδια σωματίδια, που βρίσκονται σε πληθώρα σε όλη την δημιουργία, εκτός από την ύλη, αποτελούν την σωματιδιακή φύση της σκέψης και της λογικής (όπως υποθετικά έχουμε δεχθεί)?
Σύγχρονες προσεγγίσεις δέχονται πως η σκέψη οφείλεται στην ανταλλαγή ηλεκτροχημικών ερεθισμάτων μεταξύ κάποιων νευρώνων. Αν πράγματι είναι έτσι, τότε το αναφερόμενο μέχρι στιγμής σενάριο είναι αρκετά πιθανό.
Επειδή όμως αυτό, αν και πιο πιθανό, δεν είναι απολύτως σίγουρο θα πρέπει να διερωτηθούμε αν η φύση της σκέψης των έμβιων όντων δεν στηρίζεται στην γνωστή και ευρέως διαδεδομένη φύση της δημιουργίας της ύλης και των πεδίων.
Κατ’ επέκταση μήπως υπάρχει κάποιο σωματίδιο άγνωστο που η ανεύρεση του και η υπαρξή του απαιτεί την ύπαρξη έμβιου όντως. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε σκεψιόνιο κατά αντιστοιχία με το άγνωστο μέχρι στιγμής σωματίδιο που υποθέτουμε πως υπάρχει και που ευθύνεται για την βαρύτητα και ονομάζεται βαρυτόνιο και που η προυπόθεση της εκδηλωσής του απαιτεί την ύπαρξη ύλης. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα υπάρχει, άραγε, αλληλεπίδραση μεταξύ αυτού του σωματιδίου με τα άλλα σωματίδια και θα υπακούει στους νόμους της σύγχρονης φυσικής? Είναι γνωστό ότι προκειμένου να εναρμονισθεί η κβαντική φυσική με τους νόμους που διέπουν την βαρύτητα και αντίστροφα, η επιστημονική επιλογή ήταν η ανάπτυξη μιας πολύ περίπλοκης θεωρίας και εννοώ την θεωρία των χορδών και των υπερχορδών.
Αν ισχύει η δεύτερη υπόθεση που κάναμε δημιουργούνται και άλλα ερωτήματα.
Θα πρόκειται για είναι ένα άυλο σωματίδιο? Και αν ναι, θα υπάρχει κάποιο σωματίδιο που θα μπορούσε να δώσει ύλη, όπως το μποζόνιο του higgs έδωσε ύλη στα γνωστά σωματίδια? Θα ανήκει στην κατηγορία των φερμιονίων που είναι βασικά συστατικά της δημιουργίας της ύλης ή των μποζονίων που είναι φορείς δυνάμεων?
Δεν γνωρίζω πόσο σοβαρά είναι τα ερωτήματα αυτά που θέτω ούτε κατά πόσο ένας σοβαρός επιστήμονας θα μπορούσε να απαντήσει άμεσα κλείνοντας το θέμα.
Αν όμως έχουν κάποια θεωρητική βάση, τότε η επιστήμη έχει καθυστερήσει να ανοίξει αυτό το πεδίο το οποίο εκτιμώ πως είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά θα μπορούσε να δώσει μελλοντικά απαντήσεις για ένα σύμπαν σκεφτόμενο και με κάποια λογική, είτε εννοούμενη με την δομή ενός συμπαντικού υπολογιστή είτε με την μορφή ενός έμβιου όντος.
Η κατανόηση της σκέψης και της λογικής , αν υπάρχει, του σύμπαντος που ζούμε θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει την θέση του ανθρώπου εντός αυτού και τον σκοπό της υπαρξής του καθώς και να δώσει απαντήσεις για το μέλλον του σύμπαντος και των πολιτισμών του.
Δεν διάβασα HEGEL, όπως ήδη έχω δηλώσει πως σκεφτόμουν να κάνω, τελικά και γι αυτό βγήκε κάτι lite. Η αλήθεια είναι πως εδώ και λίγα χρόνια υπάρχουν κάποιες δειλές και σε πρωτόγονο στάδιο ερευνητικές προσπάθειες που προσεγγίζουν ως ένα βαθμό τα θέματα της συζήτησης μας. Το γνωστικό πεδίο απαιτεί την συνεργασία της Νευροφυσιολογίας με την σύγχρονη φυσική. Δεν ξέρω για τους φυσικούς τι ισχύει αλλά για τους γιατρούς δεν είμαι σίγουρος αν αποτελούν την καλύτερη ομάδα για συνεργασίες.
Η ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑhttp://www.physics.ntua.gr/POPPHYS/articles/elpart.html
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο.
Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Μπορεί να είναι σωστό μπορεί και λάθος αλλά ο συλλογισμός που οδηγεί σε μια τέτοια υπόθεση είναι σίγουρα λάθος.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, με ζακυνθινές πινακίδες και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος? Θα απάνταγα πως είναι αρκετά πιθανό αλλά η λογική σκέψη που οδηγεί σε αυτή την μορφή πρόβλεψης έχει ακόμη κάποια κενά.
O Διονύσης Ρ ζει στην Ζάκυνθο και είναι ο μόνος στην περιοχή που έχει ένα αυτοκίνητο fiat punto 2013 μαύρο. Επίσης, έχει την ιδιοτροπία να μην δανείζει ποτέ το αυτοκινητό του σε κανένα. Χθες στην Ζάκυνθο συνάντησα στο δρόμο ένα αυτοκίνητο ίδιο, και υποθέτω πως αυτός που το οδηγεί είναι ο Διονύσης. Σωστό ή λάθος. Ούτε το ένα ούτε το άλλο ακόμη. Απλά Λογικό.
Παρόλα αυτά, όπως έστριψε το αυτοκίνητο, είδα να το οδηγεί κάποιος άλλος. Παράδοξο ή παράλογο?
Ρώτησα και έμαθα πως ο Διονύσης είχε πάθει έμφραγμα και ένας φίλος του που ήταν κοντά, τον μετέφερε με το αυτοκίνητο στο Νοσοκομείο. Άρα παράδοξο.
Λογική είναι η επιστήμη που σαν αντικείμενο μελέτης έχει την ορθή νόηση (τους νόμους των νοητικών διαδικασιών, τις αρχές εγκυρότητας των επιχειρημάτων, τις μεθόδους εξαγωγής συμπερασμάτων κ.λ.π
Ενώ σκέψη είναι η διαδικασία επεξεργασίας στο μυαλό μας διαφόρων δεδομένων. Η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να εμπεριέχει διαφορετικές λογικές ανάλογα με τον σκεφτόμενο.
Η λογική πολλές φορές στηρίζεται στην παρατήρηση και μπορεί να προσφέρει κάποια μορφή προβλεπτικότητας. Πχ παρατηρώ πως ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί μια συγκεκριμένη ώρα ανάλογα με την ημέρα του έτους και επίσης δύει μια συγκεκριμένη ώρα.
Η λογική σαν απόρροια αυτής της επανάληψης ορίζει ότι και αύριο θα γίνει το ίδιο (τουλάχιστον με μεγάλη πιθανότητα).
Η λογική που στηρίζεται όμως στην γνώση που προκύπτει από την επιστημονική προσέγγιση αυτής της παρατήρησης πάει πιο πέρα και είναι πιο ασφαλής. Παρέχει πιο αξιόπιστη προβλεπτικότητα και μπορεί να προβλέψει ή και να εξηγήσει τις αποκλίσεις από το καθιερωμένο.
Οι αποκλίσεις από το καθιερωμένο, ανάλογα με την πρόοδο της επιστήμης σχετικά με το αντικείμενο μελέτης, είναι εφικτό κάποιες φορές να προβλεφτούν. Ένα παράδειγμα στην σημερινή εποχή αποτελεί η έκλειψη του ήλιου. Το ίδιο φαινόμενο σε παλιότερες εποχές αποτελούσε κάτι παράλογο, και σε πολλούς πολιτισμούς θεωρούνταν σαν θαύμα ή οργή των Θεών. Το θαύμα ταυτίζεται με κάτι εκτός της λογικής, κάτι που καταρρίπτει, τους μέχρι της εποχής της εκτίμησης του, τους γνωστούς νόμους της φύσης. Σε κάποια μεταγενέστερη εποχή υπήρξε η δυνατότητα να διαπιστωθεί επιστημονικά γιατί ο ήλιος κρύβεται όταν γίνεται έκλειψη και τότε το παράλογο έγινε παράδοξο.
Για να μετατραπεί το παράλογο σε παράδοξο χρειάζεται μια πρώτη, λογική-επιστημονική, διαδικασία η οποία θα λύσει το αρχικό μυστήριο.
Μετά την διαδικασία αυτή, το παράλογο μετατρέπεται σε λογικό λαμβάνοντας στις πιθανότητες εμφανισής του την στατιστική τιμή που του ταιριάζει και που συνήθως είναι χαμηλή, ενώ η επιστήμη μπορεί κάποιες φορές να προβλέψει και το χρονικό διάστημα ή και τις συνθήκες εμφανισής του.
Παρόλα αυτά, όταν αναφερόμαστε στην έννοια της λογικής ή και του παραλόγου, συνήθως, συνειρμικά, σκεφτόμαστε το ανθρώπινο ον, καθώς έχουμε μια απροσδιόριστη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι ο πιο λαμπρός πρεσβευτής της σκέψης και της λογικής. Είναι όμως σωστός ο συνειρμός αυτός? Αν ανατρέξουμε στην ιστορία της ανθρωπότητας θα διαπιστώσουμε πως μεγάλοι πολιτισμοί στηρίχθηκαν άκμασαν ή και καταστράφηκαν εξαιτίας ή και με αφορμή ενός φιλοσοφικού συστήματος που πέρα από τις φιλοσοφικές του ιδιομορφίες και ιδέες, τις προσαρμοσμένες με τις εκάστοτε ανάγκες, εμπλουτίζονταν από παράλογα συστατικά στηριζόμενα σε αναφερόμενες παρατηρήσεις ή σε διαμορφούμενες από την ομάδα δημιουργών πεποιθήσεις( πχ. ο πολιτισμός των Μάγια είχε την πεποίθηση ότι οι ανθρωποθυσίες εξευμενίζουν τους Θεούς).
Και εδώ, στην ανθρώπινη ιστορία δημιουργείται ένα ακόμη παράδοξο. Δηλαδή, ότι υπάρχει μια λογική του παραλόγου που ίσως την καταλαβαίνουν λίγοι. Για να γίνει κατανοητό τι θέλω να πω, αναφέρω σύγχρονες απόψεις μελετητών που εκτιμούν πως η αιτία της καταστροφής του πολιτισμού των Μάγια ήταν μια πολέμαρχος γυναίκα η οποία κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη εξουσία εκτοπίζοντας τους τότε Βασιλείς και εκπροσώπους των Θεών. Η πράξη της αυτή, χωρίς και η ίδια να το γνωρίζει ή να μπορεί να το προβλέψει και στα πλαίσια της αποτελεσματικής αμφισβήτησης της κοσμοθεωρίας που δομούσε τον πολιτισμό των Μάγια, οδήγησε μεταγενέστερα της εποχής της, στην δημιουργία πολεμάρχων με συνέπεια ένα ατέλειωτο εμφύλιο και με τάση ανεξαρτητοποίησης διαφόρων πόλεων της αυτοκρατορίας.
Επομένως η αρχική πίστη των Μάγια με τα καλά και τα κακά της στοιχεία, με τους παραλογισμούς της και όλες τις ιδιομορφίες που προέκυψαν αυτόματα σαν μια ανάγκη ή συνειδητά στο παρελθόν από μια ομάδα που ίσως ήθελε να καρπωθεί καλύτερη ποιότητα ζωής και έλεγχο της μάζας, είχε μια λογική όσον αφορά την χρησιμότητα της για την ακμή του πολιτισμού αυτού.
Βέβαια, η λογική αυτή δεν θα μπορούσε να σταθεί στην αρχαία Ελλάδα που η μόρφωση και η παιδεία ήταν σε υψηλά επίπεδα.
Επιπλέον, και μετά από αυτή την παρένθεση που έγινε και σαν συνέχεια στην αμφισβήτηση της συνειρμικής διαδικασίας που είδη αναφέρθηκε, έρχεται να προστεθεί το επιχείρημα ότι η λογική και η σκέψη δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των ανθρώπων. Και τα ζώα έχουν μια ενστικτώδη, ας την ονομάσουμε, λογική που σχετίζεται με την επιβίωση τους, την προστασία των μικρών της οικογένειας κ.ο.κ
Θα ήταν παράληψη να μην αναφέρουμε πως και οι υπολογιστές έχουν την δυνατότητα σκέψης και εκτέλεσης λογικών διαδικασιών.
Παρόλα αυτά πολλά ερωτήματα μένουν αναπάντητα.
Όσον αφορά τους υπολογιστές, η σωματιδιακή φύση της σκέψης τους, και της εκτέλεσης των λογικών διαδικασιών είναι γνωστή και ταυτίζεται με τα ηλεκτρόνια και τους τρόπους που αυτά οδηγούνται μέσα από διάφορα κυκλώματα.
Ποσό γνωστή είναι όμως η μικροσωματιδιακή φύση της σκέψης στα έμβια όντα?
Στηρίζεται, άρα, αυτή στα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια της ύλης και αν ναι, μήπως αφού αυτά είναι διάσπαρτα σε όλο το σύμπαν, αλληλεπιδρά μεταξύ τους με δυσδιάκριτα αποτελέσματα ?
Μήπως, αν το σενάριο αυτό ισχύει, το σύμπαν θα μπορούσε να θεωρηθεί πως έχει μια σκέψη και μια λογική από μόνο του, ασύλληπτη σε εμάς, αφού τα ίδια σωματίδια, που βρίσκονται σε πληθώρα σε όλη την δημιουργία, εκτός από την ύλη, αποτελούν την σωματιδιακή φύση της σκέψης και της λογικής (όπως υποθετικά έχουμε δεχθεί)?
Σύγχρονες προσεγγίσεις δέχονται πως η σκέψη οφείλεται στην ανταλλαγή ηλεκτροχημικών ερεθισμάτων μεταξύ κάποιων νευρώνων. Αν πράγματι είναι έτσι, τότε το αναφερόμενο μέχρι στιγμής σενάριο είναι αρκετά πιθανό.
Επειδή όμως αυτό, αν και πιο πιθανό, δεν είναι απολύτως σίγουρο θα πρέπει να διερωτηθούμε αν η φύση της σκέψης των έμβιων όντων δεν στηρίζεται στην γνωστή και ευρέως διαδεδομένη φύση της δημιουργίας της ύλης και των πεδίων.
Κατ’ επέκταση μήπως υπάρχει κάποιο σωματίδιο άγνωστο που η ανεύρεση του και η υπαρξή του απαιτεί την ύπαρξη έμβιου όντως. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε σκεψιόνιο κατά αντιστοιχία με το άγνωστο μέχρι στιγμής σωματίδιο που υποθέτουμε πως υπάρχει και που ευθύνεται για την βαρύτητα και ονομάζεται βαρυτόνιο και που η προυπόθεση της εκδηλωσής του απαιτεί την ύπαρξη ύλης. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα υπάρχει, άραγε, αλληλεπίδραση μεταξύ αυτού του σωματιδίου με τα άλλα σωματίδια και θα υπακούει στους νόμους της σύγχρονης φυσικής? Είναι γνωστό ότι προκειμένου να εναρμονισθεί η κβαντική φυσική με τους νόμους που διέπουν την βαρύτητα και αντίστροφα, η επιστημονική επιλογή ήταν η ανάπτυξη μιας πολύ περίπλοκης θεωρίας και εννοώ την θεωρία των χορδών και των υπερχορδών.
Αν ισχύει η δεύτερη υπόθεση που κάναμε δημιουργούνται και άλλα ερωτήματα.
Θα πρόκειται για είναι ένα άυλο σωματίδιο? Και αν ναι, θα υπάρχει κάποιο σωματίδιο που θα μπορούσε να δώσει ύλη, όπως το μποζόνιο του higgs έδωσε ύλη στα γνωστά σωματίδια? Θα ανήκει στην κατηγορία των φερμιονίων που είναι βασικά συστατικά της δημιουργίας της ύλης ή των μποζονίων που είναι φορείς δυνάμεων?
Δεν γνωρίζω πόσο σοβαρά είναι τα ερωτήματα αυτά που θέτω ούτε κατά πόσο ένας σοβαρός επιστήμονας θα μπορούσε να απαντήσει άμεσα κλείνοντας το θέμα.
Αν όμως έχουν κάποια θεωρητική βάση, τότε η επιστήμη έχει καθυστερήσει να ανοίξει αυτό το πεδίο το οποίο εκτιμώ πως είναι εξαιρετικά δύσκολο αλλά θα μπορούσε να δώσει μελλοντικά απαντήσεις για ένα σύμπαν σκεφτόμενο και με κάποια λογική, είτε εννοούμενη με την δομή ενός συμπαντικού υπολογιστή είτε με την μορφή ενός έμβιου όντος.
Η κατανόηση της σκέψης και της λογικής , αν υπάρχει, του σύμπαντος που ζούμε θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει την θέση του ανθρώπου εντός αυτού και τον σκοπό της υπαρξής του καθώς και να δώσει απαντήσεις για το μέλλον του σύμπαντος και των πολιτισμών του.
Δεν διάβασα HEGEL, όπως ήδη έχω δηλώσει πως σκεφτόμουν να κάνω, τελικά και γι αυτό βγήκε κάτι lite. Η αλήθεια είναι πως εδώ και λίγα χρόνια υπάρχουν κάποιες δειλές και σε πρωτόγονο στάδιο ερευνητικές προσπάθειες που προσεγγίζουν ως ένα βαθμό τα θέματα της συζήτησης μας. Το γνωστικό πεδίο απαιτεί την συνεργασία της Νευροφυσιολογίας με την σύγχρονη φυσική. Δεν ξέρω για τους φυσικούς τι ισχύει αλλά για τους γιατρούς δεν είμαι σίγουρος αν αποτελούν την καλύτερη ομάδα για συνεργασίες.
Η ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑhttp://www.physics.ntua.gr/POPPHYS/articles/elpart.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου